10 dagen startprogramma
Iedere dag iets anders
Bij de tests vooraf bleek het het veiligste om de presentatie te doen
in een combinatie van Skype (video en audio) en DimDim (computerscherm
delen voor de Powerpointpresentatie). Waarbij de 'overkant' in de Van
Nellefabriek echter 2 laptops tot zijn beschikking had, had ik er maar
eentje. Dat hield in dat ik tijdens mijn presentatie zelf de zaal niet
kon zien, omdat ik alleen mijn scherm met Powerpoint in beeld kon
houden. Alles wat ik zie op mijn scherm, dat is wat de andere partij
namelijk ook ziet via DimDim- en anders krijg je zo'n raar Droste-
effect.
Het werkte technisch allemaal prima, en er was veel interactie naar
aanleiding van mijn presentatie, maar toch geeft het een raar, beetje
onbevredigend gevoel. Als je met iemand skypet, dan heb je nog het
idee dat je met iemand aan het communiceren bent. In deze situatie
praatte ik voor mijn gevoel echt letterlijk tegen m'n computer aan
(meer specifiek, tegen m'n eigen Powerpointpresentatie), terwijl je
weet dat er zo'n 20 man via een webcam naar je zit te kijken. Niet
alleen dat is weird: ik merk ook dat ik gewend ben om normaal gezien
op mijn publiek te letten, zeker bij zo'n relatief 'klein' gezelschap.
In dit geval miste ik echt de interactie, lichaamstaal en vragende
gezichten die je normaal bij een presentatie wel hebt. Gelukkig was de
discussie/ vragenronde na mijn presentatie wel weer via Skype, zodat
ik de aanwezigen kon zien en er een echte dialoog was. Uiteindelijk
was het beoogde doel dus geslaagd: een bijdrage leveren en
meediscussiëren in Rotterdam - en toch op tijd voor mijn volgende
afspraak.
Terugkijkend vond ik het erg leuk en leerzaam om te doen - en zeker
voor herhaling vatbaar. Maar dan wel met dubbel scherm, zodat ik niet
meer ins Blaue hinein tegen mijn computer hoef te praten!
Vandaag werden we verrast met een meer dan helderblauwe hemel en
hebben een stuk langs het Lago Maggiore gereden. Kennelijk hadden we
dat een paar jaar geleden overgeslagen bij onze Italiaanse merentocht-
geheel onterecht, zo bleek. We waren allebei zeer aangenaam verrast,
zeker door het pittoreske plaatsje Cannobio, waar we op aanraden van
Ina even rondgewandeld hebben. Bij Verbena hebben we voor de laatste
keer deze vakantie de Ipercoop bezocht en alle lekkere dingen voor
thuis meegenomen. (Sonja en Ina: jullie limoncello en bloem zijn
gelukt en liggen achterin de auto :))
Helaas duurde de terugweg naar de camping langer dan gepland. Er stond
kennelijk ergens een auto in brand op de snelweg, en we werden door de
carabinieri een afrit af geleid, terwijl ze zelf bezig gingen om een
stuk hout in brand te steken en dat dwars over de snelweg heen te
leggen. (???)
Vanavond laatste avondje echte pizza, caffè en arriverderci. Morgen
wacht de Autobahn naar huis en zit onze vakantie er helaas weer op.
Onderweg op de grote duw- en trekautobaan tussen Florence en Milaan
bedachten we wat we eigenlijk nog wilden, deze laatste vakantiedagen.
Op basis van de weersvoorspellingen en de campinggids is de keuze
gevallen op een camping aan de noord-oostzijde van het Lago Maggiore.
Een stuk frisser en harde wind, maar ook prachtig uitzicht, zon, een
leuke camping en een op het eerste gezicht schattig dorpje, Maccogno.
Morgen blijven we ook nog hier: dagje luieren, beetje rondrijden en op
zoek naar een supermarkt voor de voorraden voor thuis. Als iemand nog
wensen heeft, geef ze dan door! Ik beloof niets, maar mochten we die
supermarkt vinden dan doe ik mijn best!
Morgen vertrekken we alweer een stuk in noordelijke richting, zodat we
de reis huiswaarts rustig aan kunnen doen en ons vakantiegevoel wat
kunnen verlengen. Het plan is nu om morgenavond in de omgeving van
Genua terecht te komen, maar je weet het bij ons nooit...
Verstuurd vanaf mijn iPhone